Chiaro di luna
1931 - 1932
Arturo Martini
Twee vrouwen kijken vanop hun balkon naar de maan. Arturo Martini gebruikt hier een typisch beeld uit de romantische literatuur en schilderkunst: de zwijgende figuur met de blik op de sterrenhemel gericht. Omdat de maan voor iedereen dezelfde is, kunnen mensen ernaar staren en zich verbonden voelen met hun geliefde, zelfs als die persoon ver weg is. De maan wordt dan ook geassocieerd met verlangen, verbinding, melancholie en reflectie.
Details
- Plannummer: C8
- Zone: Collectiepaviljoen
- Titel: Chiaro di luna (Maneschijn)
- Maker: Arturo Martini
- Datum: 1931 - 1932
- Materiaal: terracotta
- Verwerving: aankoop, 1954
- Objectnummer: MID.B.066
Deze grote sculptuur in terracotta is met veel vakmanschap gemaakt. Het contrast tussen het statische van de balustrade en de beweeglijkheid van de twee vrouwelijke figuren geeft het beeld een theatraal karakter.
De maan lijkt dichtbij maar is ver weg. Dat creëert een gevoel van verlangen of onbereikbaarheid, wat we vaak verbinden met romantische liefde. Maar er is ook een link met het verlangen naar de natuur. Zoals wanneer stedelingen ’s nachts naar boven kijken en zich even verliezen in de weidsheid van de natuur.
In het werk van de Italiaanse beeldhouwer Arturo Martini is zijn bewondering voor de Etruskische en klassieke beeldhouwkunst herkenbaar, maar tegelijk is er ook een moderne toets. Hij wordt bekend met zijn publieke beelden in opdracht van het fascistische Italië in de jaren 1930-1940. Hij werkt vooral figuratief en met uiteenlopende materialen, van klei over hout en steen tot zilver.
Van dezelfde kunstenaar

Arturo Martini
Welke titel zou jij dit kunstwerk geven? Arturo Martini kiest voor ‘Gare invernale’, letterlijk vertaald ‘Wintersport’. Niet meteen de eerste associatie die je zou maken bij deze verstilde man en vrouw. Mogelijk verwijst de kunstenaar met dit werk naar het naturisme, een stroming die de harmonie tussen mens en natuur als ideaal stelt.

Arturo Martini
De inspiratie voor deze sculptuur komt uit een boek van Giovanni Verga, over een wolvin in menselijke vorm. Over de houding van het beeld zegt Arturo Martini: “De natuurlijke vorm van de mens is een kind dat op vier benen kruipt.” Hij vindt dat beeldhouwwerken van staande mensen nooit mooi zijn.

Arturo Martini
Een vrouw, naakt op een hoedje na, geniet van de zon. Het is een klassiek vrouwelijk naakt, maar met het hoofddeksel als verrassend detail. Ook de houding van de vrouw wijkt af van de traditie, waardoor Arturo Martini het beeld eigentijds maakt. Zonnebaden wordt in de jaren 1930 in het fascistische Italië gepromoot als een manier om te bouwen aan een perfect en gezond lichaam. De aandacht voor het ideale lichaam is verbonden met de nationale trots.
Dit kunstwerk op de kaart
Navigeer eenvoudig naar Chiaro di luna van Arturo Martini en voeg het toe aan je geplande route.
